سوئیچ شبکه چیست؟

سوئیچ شبکه

سوئیچ شبکه چیست؟ فرق سوئیچ با روتر و هاب. در راه اندازی یک شبکه کامپیوتری، سیاست های مختلفی را می توان در پیش گرفت. اتخاد هر کدام از سیاست ها به عوامل مختلفی چون تعداد دستگاه های موجود در شبکه، نوع استفاده از آن یا دیگر مواردی از این دست بستگی دارد. یکی از دستگاه هایی که در راه اندازی شبکه نقش بسیار مهم دارد سوئیچ است.

 

کاربرد و انواع سوئیچ شبکه

 

برای کسانی که با راه اندازی انواع شبکه های کامپیوتری سر و کار دارند، Switch یک دستگاه بسیار مهم است. با استفاده از این دستگاه می توان به مدیریت داده های توزیع شده در شبکه پرداخت. با این حال دستگاه های دیگری چون هاب و روتر نیز در شبکه مورد استفاده قرار می گیرد که شاید در برخی کاربردها بسیار شبیه سوئیچ باشند.

 

سوئیچ چیست؟

سوئیچ یک دستگاه سخت افزاری کوچک است که ارتباطات بین دستگاه های موجود در یک شبکه محلی را متمرکز می کند. اساس کار Switch در شبکه، تبادل بسته های داده بین دستگاه های موجود در شبکه می باشد. هر شبکه دارای یک اتصال مرکزی برای همه تجهیزات موجود در شبکه است که از طریق آن می تواند به مدیریت توزیع داده های شبکه که تحت عنوان فریم، آن ها را می شناسیم بپردازد.

 

این بخش مرکزی می تواند یک Switch، یک هاب یا یک روتر باشد که هر کدام با توجه به نوع شبکه دارای کاربردهای خاص خود هستند. در واقع سوئیچ، داده ها را از هر کدام از کامپیوترهای متصل به شبکه دریافت کرده و سپس آن ها را به مقصد مورد نظرشان هدایت می کند. در ادامه به بررسی تفاوت هاب و روتر با Switch پرداخته ایم.

 

هاب و سوئیچ شبکه

اصلی ترین تفاوت هاب و روتر در شیوه تحویل فریم های دریافتی است. در هاب، یک فریم به صورت همگانی بین همه دستگاه های موجود در شبکه پخش می شود. در واقع برای هاب مهم نیست که مقصد فریم دقیقا کدام یک از این دستگاه ها می باشد. همانطور که حدس می زنید این کار از لحاظ امنیتی اصلا توصیه نمی شود. ضمن اینکه هرگاه یک کامپیوتر اقدام به ارسال داده می کند برای اینکه از بروز ازدحام و تصادم داده ها در شبکه جلوگیری شود، کل پهنای باند به آن اختصاص داده می شود و این یعنی در شبکه ای که از هاب استفاده می کند نمی توان به ارسال و دریافت داده ها به صورت همزمان از طریق چند کامپیوتر پرداخت. از این رو از هاب معمولا برای شبکه های بسیار کوچک خانگی استفاده می شود.

 

در مقابل، سوئیچ با نگهداری آدرس سخت افزاری کارت شبکه هر کدام از کامپیوترهای موجود در شبکه تحت عنوان MAC، می تواند به راحتی مقصد نهایی هر فریم و بسته دریافتی را تشخیص داده و آن را دقیقا به مقصد مورد نظرش هدایت کند. همچنین بر خلاف هاب، در Switch هر کدام از کامپیوتر ها و دستگاه های موجود در شبکه می توانند هر زمانی که نیاز باشد به پهنای باند دسترسی داشته باشند.

 

روتر و سوئیچ

روتر در واقع دستگاهی کاملا متفاوت با سوئیچ و هاب است. گرچه امروزه روترهایی توسعه داده شده اند که علاوه بر وظایف خود می توانند به انجام کارها و وظایفی که بر عهده یک سوئیچ یا هاب است هم بپردازند. بر خلاف هاب و Switch که مبحث اصلیشان چگونگی تحویل یک بسته داده در درون یک شبکه به مقصد مورد نظرش است، روتر یا مسیریاب همانگونه که از اسمش پیداست به وظیفه پیدا کردن بهترین مسیر برای بسته های دریافتی که مقصدشان در شبکه ای دیگر قرار دارد می پردازد.

 

در واقع بسته هایی که در طول شبکه منتقل می شوند علاوه بر داده، دارای آدرس مقصد نیز هستند که روتر با خواندن این آدرس بهترین مسیر را برای آن ها انتخاب می کند. همچنین با استفاده از روتر حتی می توانید به اشتراک گذاری یک آدرس IP بین کامپیوترهای موجود در یک شبکه محلی نیز بپردازید. کاری که به هیچ وجه در حیطه وظایف یک Switch یا هاب نیست. روترها می توانند دارای پورت LAN جهت اتصال به یک هاب یا سوئیچ در یک شبکه محلی باشند تا از این طریق به توسعه و بزرگتر کردن آن شبکه کمک کنند.

 

انواع سوئيچ

مدل های مختلف سوئیچ شبکه می توانند به پشتیبانی از تعداد متفاوتی از دستگاه ها در یک شبکه بپردازند. برای مثال سوئیچ شبکه 24 پورت یا سوئیچ شبکه 16 پورت نشان دهنده انواع دستگاه های است که هر کدام از این سوئیچ ها قادر به مدیریت آن ها هستند. اما نکته ای که مهم تر است تفاوت بین انواع سوئیچ ها از لحاظ کارایی و نحوه پیکربندی آن ها است که در ادامه به آشنایی با انواع Switch شبکه از این منظر خواهیم پرداخت.

 

شبکه های محلی

سوئیچ شبکه محلی یا همان LAN Switch معمولا جهت اتصال کامپیوترهای موجود در یک شبکه محلی مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع سوئیچ تحت عنوان data switch یا Ethernet switch نیز شناخته می شود. سوئیچ LAN از طریق تقسیم پهنای باند، مانع از برخورد بسته های داده ارسالی از سوی کامپیوترها در شبکه می شود. سوئیچ، این بسته های داده را قبل از آن که به مقصد مورد نظر خود برسند دریافت می کند تا از طریق مدیریت صحیح توزیع آن ها مانع از ازدحام یا مسدودی در شبکه شود.

 

سوئیچ غیر مدیریتی

این نوع از سوئیچ ها بیشتر در شبکه های خانگی یا شرکت های بسیار کوچک مورد استفاده قرار می گیرند. این سوئیچ به صورت خودکار مجوزهای لازم برای ارتباط بین دستگاه های موجود در شبکه مثل کامپیوترها یا پرینترها را به آن ها اعطا می کند. سوئیچ غیر مدیریتی لزوما نیازی به پیکربندی توسط یک متخصص شبکه نخواهد داشت و راه اندازی آن بسیار ساده و آسان است. برای مثال اگر می خواهید پورت های اترنت بیشتری در شبکه داشته باشید تنها کافیست که آن ها را به سوئیچ وصل کنید.

 

سوئيچ مدیریتی

بر خلاف نوع قبلی، سوئیچ مدیریتی قابل پیکربندی جهت استفاده در شبکه های بزرگتر است. این Switch دارای قابلیت هایی همچون QoS (کیفیت سرویسSNMP (پروتکل مدیریت ساده شبکه) و دیگر مواردی از این دست می باشد. برای مدیریت انواع ویژگی ها و قابلیت هایی که از طریق این نوع از سوئیچ ها در دسترس است اغلب باید از یک متخصص شبکه کمک گرفته شود. یکی ازانواع Switch مدیریتی تحت عنوان سوئیچ های هوشمند نیز وجود دارند که به طور خودکار دارای تنظیماتی پیشرفته هستند ولی بیشتر برای مدیریت شبکه های محلی مجازی مورد استفاده قرار می گیرند.

 

سوئیچ PoE

این نوع از سوئیچ ها از فناوری Power over Ethernet استفاده می کنند. با ساتفاده از این فناوری می توانید علاوه بر ارسال داده ها از طریق کابل های شبکه به ارسال برق از این راه نیز بپردازید تا از این طریق انرژی مورد نیاز اجزای شبکه را فراهم نمایید. این قابلیت انجام مراحل کابل کشی را بسیار آسان و کم هزینه تر می کند. از این نوع Switch ها بیشتر در راه اندازی دوربین های مدار بسته تحت شبکه یا سازمان هایی که دارای آنتن وایرلس هستند استفاده می شود.

 

سوئیچ Stackable

استفاده از این نوع Switch ها در واقع راهی برای ساده سازی و افزایش سازگاری شبکه می باشد. برای مثال به جای پیکربندی، مدیریت و عیب یابی 8 سوئیچ 48 پورتی به صورت جداگانه می توانید همه آن ها را با استفاده از یک سوئیچ Stackable به طور همزمان و مانند کار بر روی یک سوئیچ، مدیریت کنید. مشخص است که چنین قابلیتی تا چه حد می تواند در کاهش هزینه و صرفه جویی در زمان مصرفی کارگشا باشد.

0
برچسب ها :
نویسنده مطلب امیر سلیمانژاد

دیدگاه شما

بدون دیدگاه